Als het lichaam spreekt.

We zijn er weer aan begonnen. De vakantie is voorbij en het najaar is weer volop aan de gang. Ik lees mails over de trein die weer vertrokken is, het leven dat weer zijn alledaagse koers vaart, mensen die weer er volle bak tegenaan gaan... Alleen, ik voel het even niet.

Mijn lichaam zegt eerder rusten, afwachten, bezinnen, stilstaan. Net precies het omgekeerde dan wat ik zou verwachten nu we de herfst weer induiken. Nieuw voor mij, dat alleszins. Ik die normaal spring van het ene initiatief in het andere en volop levenslust verder dartel.

Wel, nu even niet. Mijn hele wezen vraagt nu aandacht en dat wil ik hem (of is het haar?) nu ook geven. Dus heb ik mijn agenda leeggemaakt, alle verplichtingen afgezegd en nu wil ik zien wat er komt. Ik maak enkel nog tijd voor activiteiten die me energie geven en vooral rust brengen. Voor mij, voor mijn lichaam, voor mijn wezen, omdat het nu éénmaal nodig is.

Ik weet dat deze periode goed is én nodig om er nadien weer volop tegenaan te gaan, mij vol overgave weer te kunnen smijten in leuke creatieve projecten en mijn enthousiasme te delen met de wereld.

Alles met zijn tijd. Je hoort dus zeker nog van me. Maar nu even me-time en dan nadien weer us-time.

Ik wens je een fijn najaar, volle bak er tegenaan of in alle rust, wat goed voelt voor jou. Als je maar op tijd een adempauze neemt. :-)

- 28 september 2016 -

Geen opmerkingen:

Een reactie posten